Sa isang tahimik na barangay sa Quezon City, bandang ala-una ng madaling araw noong Abril 17, 2017, biglang nagising ang mga residente sa nakakabahalang mga sigaw at kalabog. Ang inaakalang karaniwang gabi ng pahinga ay nauwi sa isang trahedyang hindi malilimutan ng sinuman sa lugar na iyon.

 

Mabilis na rumesponde ang mga tanod at pulis sa isang paupahang bahay kung saan nagmumula ang kaguluhan. Ang mga kapitbahay, na kanina lang ay mahimbing na natutulog, ay naglabasan, dala ng kuryosidad at takot. Pagpasok ng mga otoridad sa loob ng bahay, tumambad sa kanila ang isang eksenang parang galing sa isang madugong pelikula, ngunit sa pagkakataong ito, totoo ang dugo at ang mga buhay na nawala.

Sa sala, nakahandusay at wala nang buhay si Ronald Sokilla, 25 anyos. Tadtad siya ng saksak, naliligo sa sariling dugo. Sa kabilang banda, malubhang sugatan naman si Hanelyn Ortiz, 22 anyos, na bagama’t isinugod sa ospital ay idineklara ring dead on arrival. Sa isang sulok ng silid, nanginginig, tulala, at duguan ang kamay ni Jomar Sokilla, 23 anyos—kapatid ni Ronald at nobyo ni Hanelyn.

Ano nga ba ang nangyari sa loob ng bahay na iyon? Paano nauwi sa karahasan ang pagsasama ng magkapatid at ng babaeng pareho nilang minahal? Ito ay isang kwento ng pagtataksil, selos, kahirapan, at matinding emosyon na humantong sa isang malagim na krimen. Ito ang kwento ng isang pamilyang winasak ng bawal na pag-ibig.

KABANATA 1: ANG PANGARAP AT PAG-ASA SA MAYNILA

 

Bago mangyari ang trahedya, balikan natin ang simula. Noong taong 2015, punong-puno ng pangarap si Jomar nang lisanin niya ang kanilang probinsya sa Bicol. Tulad ng maraming probinsyano, nagbaka-sakali siya sa Maynila para makahanap ng magandang trabaho at makatulong sa pamilya. Ang Maynila para sa kanya ay lupain ng oportunidad.

Tumuloy siya sa bahay ng kanyang nakatatandang kapatid na si Ronald sa Quezon City. Maganda ang samahan ng magkapatid. Si Ronald ay may simpleng pamumuhay ngunit maayos na diskarte. Kumikita siya sa buy and sell ng gadgets at pag-aayos ng cellphone. Hindi man siya mayaman, sapat ang kanyang kita para tustusan ang sarili at ang bahay. Siya ang taya sa lahat—kuryente, pagkain, tubig.

Si Jomar naman, sa kasamaang palad, ay hindi pinalad kaagad. Dahil hindi nakatapos ng pag-aaral, nahirapan siyang makahanap ng stable na trabaho. Umasa lamang siya sa mga sideline at kakarampot na kita. Madalas, si Ronald pa ang nagbibigay sa kanya ng allowance kapag gipit na gipit siya. Sa kabila nito, tinanggap siya ni Ronald nang buong puso. Kapatid eh.

 

KABANATA 2: ANG PAG-USBONG NG TATSULOK

Sa panahong iyon, nakilala ni Jomar si Hanelyn Ortiz sa pamamagitan ng social media. Mabilis ang naging takbo ng kanilang relasyon. Nagkamabutihan, nagkahulugan ng loob, hanggang sa magdesisyon silang magsama.

Dahil mabait na kapatid at gusto niyang maging masaya ang kanyang bunso, pinayagan ni Ronald na tumira rin si Hanelyn sa kanyang bahay. Sa simula, payapa ang lahat. Isang bubong, tatlong tao, walang problema. Masaya pa sila.

Ngunit ang kahirapan ay unti-unting sumubok sa katatagan ng kanilang samahan. Dahil hirap si Jomar sa trabaho, madalas siyang kapusin. Si Hanelyn, na may mga pangangailangan din bilang babae, ay nagsimulang makaramdam ng pagkadismaya. Hindi maibigay ni Jomar ang mga gusto niya—mga simpleng luho, masarap na pagkain, o pang-araw-araw na gamit.

Madalas pa nga, si Ronald ang hinihingan ni Jomar ng pera para lang maibili ng luho ang nobya. Dito nagsimula ang lamat. Sa loob ng iisang bahay, nakita ni Hanelyn ang kaibahan ng magkapatid. Si Jomar: Walang pera, walang direksyon, laging humihingi. Si Ronald: May diskarte, may pera, kayang magbigay, at siya ang “boss” sa bahay.

 

KABANATA 3: ANG TUKSO SA LOOB NG BAHAY

 

Hindi rin nakaligtas kay Hanelyn ang mga tingin ni Ronald. Ang mga sulyap sa kanyang katawan, ang sobrang pag-aalaga, at ang mga simpleng alok ng tulong. Sa halip na umiwas bilang respeto sa kanyang nobyo, tila tinanggap ni Hanelyn ang atensyon. Marahil ay dahil sa pangangailangan, o marahil ay dahil sa seguridad na naibibigay ni Ronald.

Nagsimula siya sa maliliit na pabor na may malisya. Nariyan ang pagpapa-abot ng tuwalya habang siya ay naliligo. Nariyan ang pagpapatulong sa pagsuot ng pang-ilalim na damit sa likod kapag wala si Jomar. Mga galaw na tila sinadya para mapalapit sa bayaw. Mga sandaling tila planado.

Hindi nagtagal, nabuo ang isang bawal na relasyon. Hindi naging manhid si Ronald sa mga pahiwatig. Sa mga oras na wala si Jomar at naghahanap-buhay, sina Ronald at Hanelyn ang magkasama sa bahay. Ibinigay ni Ronald ang mga materyal na bagay na gusto ni Hanelyn, kapalit ang pagmamahal at atensyon na dapat sana ay para sa kapatid niya.

KABANATA 4: ANG “DOUBLE LIFE” AT ANG TENSYON

 

Nanatiling nobya ni Jomar si Hanelyn sa harap ng lahat, pero “lihim na asawa” ni Ronald sa likod ng mga pinto. Naramdaman ni Ronald ang kapangyarihan dahil siya ang bumubuhay sa kanila. Naging mapangahas siya.

Dumating sa punto na hindi na nakuntento si Ronald sa patago-tago. Gusto na niyang hiwalayan ni Hanelyn si Jomar para hindi na sila magtago. “Hiwalayan mo na siya, tayo na lang,” marahil ay ito ang kanyang pakiusap.

Nangako si Hanelyn na aayusin niya, pero puro salita lang. Nanatili siya sa gitna—takot mawalan ng boyfriend na mahal niya (Jomar), pero takot ding mawala ang provider (Ronald).

Dahil dito, naging mainitin ang ulo ni Ronald. Ramdam sa bahay ang bigat ng hangin. Laging tensyonado. Kahit walang alam si Jomar, may kutob na siya bilang lalaki. Napapansin niya ang pagiging ilag ni Hanelyn sa kanya, at ang kakaibang kilos ng kanyang kuya na parang laging inip at galit.

KABANATA 5: ANG GABI NG TRAHEDYA (ABRIL 23, 2017)

 

Ang lahat ng tensyon ay sumabog noong gabi ng Abril 23, 2017.

Umalis si Jomar ng hapon papuntang Batangas para sa isang raket sa construction. Ito ang pagkakataong hinihintay nina Ronald at Hanelyn. Ang akala nila, ligtas sila. Malaya silang makakagawa ng milagro dahil malayo ang kapatid.

Pero sadyang mapaglaro ang tadhana. Naantala ang trabaho ni Jomar sa Batangas. Kinailangan niyang umuwi nang mas maaga kaysa sa inaasahan.

Bandang 10:30 ng gabi, nakarating si Jomar sa compound. Tahimik ang bahay. Gamit ang duplicate key, pumasok siya nang dahan-dahan, iniisip na tulog na ang mga kasama at ayaw niyang makaistorbo.

Pagpasok niya, nakarinig siya ng mga kakaibang ingay mula sa kwarto ng kanyang Kuya Ronald. Mga ungol. Mga langitngit ng kama. Kinabahan siya.

Dahan-dahan niyang itinulak ang pinto. At doon, tumambad sa kanya ang eksenang dumurog sa kanyang pagkalalaki, sa kanyang puso, at sa kanyang pagkatao: Ang kanyang kuya at ang kanyang nobya, magkatabi sa kama, ginagawa ang bawal.

 

KABANATA 6: ANG KRIMEN NG PASYON

Sa isang iglap, nagdilim ang paningin ni Jomar. Ang sakit ng pagtataksil ng dalawang taong pinakamalapit sa kanya—ang kapatid na nagpatira sa kanya at ang babaeng minahal niya—ay naging matinding galit. Nawala siya sa sarili.

Kumuha siya ng patalim mula sa kusina. Bumalik siya sa kwarto. Sinubukan pang magpaliwanag ni Ronald, pero huli na ang lahat. Sinugod siya ni Jomar.

Sa tindi ng galit, napatay niya ang kanyang kuya. Bumulagta ito sa sariling dugo. Sunod niyang binalingan si Hanelyn, na gulat na gulat at walang nagawa. Sa loob ng ilang minuto, tapos ang lahat. Ang silid na kanina ay puno ng init ng laman, ngayon ay puno na ng amoy ng dugo at kamatayan.

Pagkatapos ng krimen, hindi tumakas si Jomar. Nanatili siya sa sulok, tulala, hawak ang sugatang kamay, habang hinihintay ang mga pulis.

 

KABANATA 7: ANG KAHIHINATNAN (BAKIT SIYA NAKALAYA?)

 

Nang dumating ang mga otoridad, parehong idineklarang Dead on Arrival sina Ronald at Hanelyn. Si Jomar naman ay inaresto at sumailalim sa inquest proceedings. Hindi niya itinanggi ang krimen. Malinaw ang ebidensya.

Pero ang kaso ay nagkaroon ng twist na gumulat sa marami.

Sa kabila ng double murder o homicide, nakalaya si Jomar makalipas ang ilang buwan. Bakit?

1. Ang Pamilya ni Hanelyn: Dahil sa kahihiyan at kagustuhang manahimik na lang, umatras ang pamilya ni Hanelyn sa pagsasampa ng kaso. Ayaw na nilang ungkatin pa ang baho ng nakaraan at ang ginawa ng kanilang anak. Nagsumite sila ng Affidavit of Desistance.
2. Ang Pamilya Sokilla: Sa panig naman nina Ronald at Jomar, pinatawad ng kanilang mga magulang si Jomar. Ito ang pinakamahirap na desisyon. Nawalan na sila ng isang anak (Ronald). Kung ipapakulong pa nila si Jomar, mawawalan sila ng dalawang anak. Naintindihan nila na ang nagawa ni Jomar ay udyok ng matinding emosyon at sakit dahil sa panloloko ng kapatid.
   Emotional intelligence training

    

Dahil walang complainant na handang tumistigo, na-dismiss ang kaso. Nakalaya si Jomar at umuwi sa Bicol.

KONKLUSYON

Si Jomar ay malaya na sa rehas, pero habambuhay siyang nakakulong sa kanyang konsensya. Habambuhay niyang dadalhin ang alaala ng gabing iyon—ang itsura ng kanyang kuya, ang sigaw ng kanyang nobya, at ang dugo sa kanyang mga kamay.

Ang trahedyang ito ay isang masakit na paalala sa lahat. Ang pag-ibig ay maganda, pero kapag hinaluan ng kasinungalingan, pagtataksil, at pagnanasa, ito ay pwedeng maging lason. Winasak ng bawal na relasyon ang buhay ng tatlong tao at ang kinabukasan ng isang pamilya.

Sana ay magsilbi itong aral: Walang lihim na hindi nabubunyag, at walang pagtataksil na hindi pinagbabayaran—minsan, sa paraang hindi natin inaasahan.