Talaga namang yumanig ang buong social media at tila nagulantang ang mga eksperto sa ekonomiya dahil sa isang napakainit at napaka-kontrobersyal na rebelasyon mula mismo sa ating mahal na Pangulong Bongbong Marcos Jr. Sino nga ba ang mag-aakala na darating ang araw na ang Pilipinas ay tatayo sa sarili nitong mga paa at tila bibigyan ng “seen zone” ang mga dambuhalang institusyon tulad ng World Bank pagdating sa usapin ng pangungutang? Marami ang hindi makapaniwala at tila napanganga sa tapang at talino na ipinamalas ng ating lider sa harap ng buong mundo, lalo na’t usap-usapan ngayon ang isang video na nagpapakita ng tunay na estado ng ating kaban ng bayan.

Sa mga nakalipas na dekada, tila naging normal na bahagi na ng ating kasaysayan ang balita tungkol sa lumulobong utang ng bansa, kaya naman ang pahayag na ito ni PBBM ay parang isang malamig na tubig sa gitna ng mainit na tanghali para sa mga Pilipinong naghahangad ng tunay na pagbabago. Hindi lang ito basta-basta balita; ito ay isang deklarasyon ng kalayaan mula sa tanikala ng utang na matagal nang nagpapahirap sa ating ekonomiya at sa bawat pamilyang Pilipino na nangangarap ng mas magandang bukas. Ngayon, ang tanong ng lahat: Paano nga ba ito nangyari at ano ang sikretong hawak ng administrasyon na nagpatahimik maging sa pinakamatitinding kritiko ng pamahalaan?

Ang lahat ng ito ay nagsimula sa isang napaka-stratehikong hakbang na tinatawag nating Maharlika Investment Fund o MIF, na ayon sa ating Pangulo, ay siyang magsisilbing makina ng ating pag-unlad nang hindi na kailangang umasa sa mga dayuhang pautang. Malinaw ang naging pahayag ni PBBM na dahil sa batas na ito, mayroon na tayong sariling pondo na gagamitin para sa mga malalaking proyekto at programa ng gobyerno na dati ay kailangang pondohan ng utang na may kasama pang mabibigat na interes. Isang napakalaking “plot twist” ito sa ating ekonomiya dahil imbes na magbayad tayo ng interes sa ibang bansa, ang sarili nating yaman na ngayon ang magtatrabaho para sa atin.

Hindi rin matatawaran ang pasasalamat ng Pangulo sa Kongreso dahil sa mabilis na pagpasa ng batas na ito na tila naging susi sa pagbubukas ng pintuan ng tunay na kasarinlan pagdating sa usaping pinansyal. Ang Maharlika Investment Corporation ay kasalukuyan na ngang naglalayon na makapagsara ng mga kasunduan sa mga kumpanya sa agrikultura sa unang bahagi ng taong 2026, isang patunay na hindi lang ito puro salita kundi may malinaw na aksyon at resulta. Ang pokus nila ay ang mga kumpanyang handang lumago, maging mas produktibo, at higit sa lahat, ay makapagbigay ng maraming trabaho para sa ating mga kababayan na naghahanap ng pagkakakitaan.

Alam niyo ba na ang Maharlika Investment Corporation ay nagtala ng nakakamanghang 2.68 bilyong piso na kita noong taong 2024, na isang napakalaking talon mula sa dati nitong 154.3 milyong piso lamang? Dahil dito, nakapag-remit sila ng 1.45 bilyong piso sa ating national treasury, na isang napakagandang senyales na ang ating sovereign wealth fund ay hindi lang basta nakatambak kundi aktibong kumikita para sa bayan. Ito ang dahilan kung bakit tila “nabasted” ang World Bank sa kanilang alok na utang, dahil bakit ka nga naman mangungutang kung ang sarili mong alkansya ay puno na at patuloy pa sa paglago?

Isang napakagandang balita rin ang bumungad sa atin dahil pumalo na sa 4.4 trilyong piso ang kabuuang revenue o kita na nalikom ng administrasyong Marcos, na talagang nagpalundag sa tuwa ng mga taga-suporta ng pamahalaan. Ang halagang ito ay hindi lang basta numero; ito ay simbolo ng disiplina sa koleksyon ng buwis at ang muling pagbabalik ng tiwala ng mga negosyante sa ating sistema ng pamamahala sa ilalim ng “Bagong Pilipinas.” Maraming netizen ang nagsasabi na ito na ang simula ng ginintuang panahon na matagal na nating hinihintay, kung saan ang bawat sentimo ay napupunta sa tamang lugar.

Sinasabing ang Bureau of Internal Revenue o BIR ay nag-ambag ng dambuhalang 2.83 trilyong piso, habang ang Bureau of Customs naman ay hindi nagpahuli sa kanilang 916.6 bilyong pisong koleksyon. Kapag pinagsama-sama mo ang lahat ng ito, kabilang ang mga non-tax revenues na umabot sa 625.96 bilyon, makikita mo ang pinakamataas na revenue-to-GDP ratio sa loob ng nakalipas na 27 taon ng ating kasaysayan. Isipin niyo, sa loob ng halos tatlong dekada, ngayon lang tayo nakakita ng ganito katinding performance pagdating sa pagkolekta ng pondo para sa bansa, kaya naman talagang “nganga” ang mga dati ay kumukutya sa kakayahan ng ating Pangulo.

Marami ang nagtatanong kung may kinalaman ba ang sinasabing kayamanan ng mga Marcos sa biglaang paglakas ng ating ekonomiya, o baka naman ito ay dahil sa katalinuhan at diskarte na ipinagkaloob ng Maykapal sa ating lider. Sa puntong ito, hindi na mahalaga kung saan man nanggaling ang inspirasyon; ang mahalaga ay nakikita natin ang bunga ng sipag at tamang pamamahala na nagreresulta sa hindi na pag-asa sa mga dayuhan. Ang bawat proyektong imprastraktura at programa sa agrikultura ay magmumula na sa sarili nating pawis at galing, na isang bagay na dapat nating ipagmalaki bilang mga Pilipinong nagmamahal sa bayan.

Ang stratehiyang ito ni PBBM ay tila isang masterclass sa pamamahala, dahil habang ang ibang bansa ay nahaharap sa krisis ng utang, ang Pilipinas ay tila nakahanap ng “cheat code” para makaiwas sa bitag na ito. Ang pagiging self-reliant ay hindi madali, lalo na sa gitna ng pabago-bagong ekonomiya ng mundo, pero pinatunayan ng administrasyon na sa pamamagitan ng pagkakaisa at malinaw na bisyon, ay kaya nating lampasan ang anumang hamon. Ang World Bank na dati ay parang laging nakabantay sa ating bansa ay ngayon ay tila nanonood na lamang sa gilid habang tayo ay dahan-dahang umaarangkada patungo sa ating rurok ng tagumpay.

Kung susuriin nating mabuti, ang bawat sentimo ng Maharlika Investment Fund ay nakatuon sa pagpapabuti ng buhay ng bawat Pilipino, mula sa malalayong probinsya hanggang sa mga sentro ng kalakalan sa Metro Manila. Hindi na natin kailangang matakot na baka pagdating ng araw ay ang ating mga anak at apo ang magbayad ng mga utang na ginagawa natin ngayon, dahil ang kasalukuyang sistema ay binuo para maging sustainable. Ito ang tunay na kahulugan ng malasakit—ang mag-isip hindi lang para sa sariling interes kundi para sa susunod pang mga henerasyon na magmamana ng ating bansa.

Para sa mga kritiko na laging naghahanap ng butas, tila naging mahirap para sa kanila ang magsalita ngayon dahil ang mga numero na mismo ang nagpapatunay ng tagumpay ng ating bansa. Ang 4.4 trilyong pisong revenue ay isang sampal sa mga nagsasabing walang alam ang ating Pangulo sa pagpapatakbo ng ekonomiya, dahil ang resulta ay hindi nagsisinungaling. Marami sa ating mga kababayan ang nakakaramdam na ng ginhawa, at bagama’t marami pa ring kailangang ayusin, ang direksyon na ating tinatahak ay malinaw na patungo sa mas maliwanag na hinaharap na puno ng pag-asa.

Sa mga social media platforms tulad ng Facebook at TikTok, hindi magkamayaw ang mga netizens sa pagbibigay ng kanilang mga saloobin tungkol sa napakagandang balitang ito na tila naging “viral” sa isang iglap. Isang netizen ang nag-comment ng, “Sabi ko na nga ba, si PBBM lang ang may kayang gawin ito sa bansa natin! Proud to be Pinoy dahil hindi na tayo mukhang kawawa sa harap ng ibang bansa.” Ang ganitong mga mensahe ay sumasalamin sa nararamdaman ng maraming Pilipino na sawang-sawa na sa imahe ng bansa na laging humihingi ng tulong sa labas.

May isa pang netizen na nagsabing, “Ang galing ng Maharlika Fund na yan, dati akala ko puro drawing lang pero ngayon heto na, may resulta na at hindi na tayo kailangang mangutang sa World Bank.” Ang mga ganitong reaksyon ay patunay na naiintindihan na ng masa ang kahalagahan ng pagkakaroon ng sariling pondo para sa ating pag-unlad, at hindi na sila madaling malinlang ng mga maling impormasyon. Ang suporta ng publiko ay isa sa mga pinakamalakas na sandata ng administrasyon para ituloy-tuloy ang mga ganitong uri ng reporma na tunay na makakatulong sa atin.

Hindi rin nawawala ang mga OFW na laging updated sa mga kaganapan sa Pilipinas, kung saan ang isa sa kanila ay nag-post, “Nandito kami sa abroad para kumita, pero ang pangarap namin ay ang umuwi sa isang bansang maunlad at may sapat na trabaho.” Ang balitang hindi na kailangang mangutang ng bansa ay nagbibigay sa kanila ng inspirasyon na malapit na ang araw na hindi na nila kailangang mag-sakripisyo sa ibang bansa dahil sapat na ang yaman ng Pilipinas para suportahan ang bawat pamilya. Isang napaka-emosyonal na aspeto ito dahil ang bawat tagumpay ng ekonomiya ay nangangahulugan ng paglapit ng bawat magulang sa kanilang mga anak.

Siyempre, may mga netizens din na mahilig sa katatawanan pero may laman ang mensahe, tulad ng isa na nag-biro ng, “World Bank: ‘Uy mangutang naman kayo sa amin.’ PBBM: ‘Sorry, we are busy growing our own money!’” Bagama’t nakakatawa, ito ay nagpapakita ng isang “reformed” na Pilipinas na may dignidad at hindi basta-basta mapapasunod ng mga dayuhang interes. Ang ganitong klase ng debate at usapan sa internet ay nakakatulong para mas lumalim ang pag-unawa ng lahat sa mga kumplikadong isyu ng ekonomiya na dati ay hindi naman pinapansin ng karaniwang tao.

Ang mga dating kritiko na ngayon ay tila nagbabago na ang pananaw ay isa ring malaking kwento, gaya ng isang netizen na umamin, “Dati hindi ako pabor sa Maharlika Fund pero ngayong nakita ko ang kita at ang epekto, bilib na ako.” Ang pag-amin sa pagkakamali at ang pagkilala sa magandang nagawa ng gobyerno ay isang malaking hakbang patungo sa pagkakaisa na palaging isinusulong ng ating Pangulo. Hindi ito tungkol sa kung sino ang tama o mali noong umpisa, kundi tungkol sa kung ano ang makakabuti para sa ating lahat sa huli, at mukhang nahanap na nga natin ang tamang landas.

Tunay ngang ang sipag at tamang pamamahala ay nagdadala ng kayamanan, gaya ng binanggit sa video na base sa mga turo ng Bibliya, kung saan ang masipag na kamay ay pinagpapala. Ang tagumpay ng Pilipinas sa pamamagitan ng Maharlika Investment Fund ay isang patunay na kapag may malinaw na layunin at nagtitiwala tayo sa ating sariling kakayahan, ang biyaya ay kusang dumarating. Ang mga lider na ginagamit ang kanilang karunungan para sa ikabubuti ng nakararami ay isang malaking biyaya sa bansa, at ito ang nararamdaman ng marami sa tuwing naririnig nila ang mga ganitong uri ng balita.

Ang pagbabagong ito ay hindi lang para sa kasalukuyan kundi para sa kinabukasan ng ating mga anak na magmamana ng isang bansang mas matatag at mas malaya mula sa anumang uri ng dominasyon. Ang bawat tulay na gagawin, bawat paaralan na itatayo, at bawat kalsadang sementado ay magiging simbolo ng ating tagumpay bilang isang nagkakaisang lahi na hindi na kailangang yumuko sa sinuman. Ang “Bagong Pilipinas” ay hindi na lang isang slogan o panaginip; ito ay unti-unti nang nagiging reyalidad sa harap ng ating mga mata, at tayo ang saksi sa makasaysayang yugtong ito.

Ngunit sa kabila ng lahat ng tagumpay na ito, nananatili ang paalala na ang ating pakikipagtulungan at pagtitiwala bilang mga mamamayan ay krusyal para mapanatili ang ganitong momentum ng pag-unlad. Hindi sapat na ang gobyerno lang ang gumagalaw; kailangan din nating maging bahagi ng solusyon sa pamamagitan ng pagiging responsable at mapagmatyag sa mga nangyayari sa ating paligid. Ang tagumpay ni PBBM ay tagumpay nating lahat, at ang bawat Pilipino ay may papel na ginagampanan sa pagpapatatag ng ating ekonomiya para hindi na tayo muling bumalik sa dati nating kinasasadlakan.

Nakakamangha ring isipin na ang mga dati nating kinakatakutan na mga isyu sa ekonomiya ay unti-unti nang nabibigyan ng solusyon sa pamamagitan ng mga makabagong paraan na hindi natin naisip noon. Ang paggamit ng teknolohiya at ang pagiging bukas sa mga bagong ideya ay ilan lamang sa mga dahilan kung bakit mabilis ang pag-angat ng ating revenue collection sa mga nagdaang taon. Ipinapakita nito na ang Pilipino ay hindi nahuhuli pagdating sa katalinuhan at kakayahan, kailangan lang talaga ng tamang liderato na magbibigay ng pagkakataon para tayo ay magningning sa mata ng mundo.

Habang sinusulat ang artikulong ito, marami pa ring mga diskusyon sa iba’t ibang sulok ng bansa, mula sa mga kapehan hanggang sa mga opisina, tungkol sa kung gaano kalaki ang magiging epekto nito sa presyo ng mga bilihin at sa kalidad ng serbisyo publiko. Ang pag-asa ng marami ay kapag mas marami ang pondo ng gobyerno at wala tayong binabayarang utang, mas magiging mura ang kuryente, pagkain, at iba pang pangangailangan dahil mas marami ang mailalaang subsidiya at suporta. Ito ang pangarap na unti-unting nabubuo sa puso ng bawat mamamayan na naniniwala sa pagbabagong hatid ng kasalukuyang pamamahala.

Hindi rin natin pwedeng kalimutan ang papel ng ating pananampalataya, gaya ng naging bahagi ng mensahe sa video, kung saan ang panalangin para sa ating mga lider ay mahalaga para sa patuloy na paggabay ng Maykapal sa kanilang mga desisyon. Ang pagkakaroon ng mga pinunong may takot sa Diyos at may tunay na malasakit sa tao ay isang sangkap na hindi matutumbasan ng anumang halaga ng salapi o ginto. Kaya naman, sa bawat tagumpay na ating nararanasan, nararapat lamang na magpasalamat tayo at patuloy na hilingin ang kapayapaan at kaunlaran para sa bawat sulok ng ating arkipelago.

Isang malaking hamon din ito para sa susunod na mga lider ng bansa na panatilihin ang ganitong pamantayan ng integridad at kahusayan sa pagpapatakbo ng ating kaban ng bayan para hindi masayang ang nasimulan ni PBBM. Ang Maharlika Investment Fund ay isang pamana na magsisilbing pundasyon ng ating ekonomiya sa mga darating na dekada, kaya nararapat lamang na ito ay protektahan at pagyamanin pa lalo. Ang bawat Pilipino ay dapat maging “guardians” ng ating yaman para masiguro na walang sinumang makakapanakaw o makakasira sa ating pinaghirapang itatag na sistema.

Maraming mga kabataan ang nai-inspire din sa ganitong mga balita, dahil nakikita nila na may pag-asa pa pala ang Pilipinas at hindi kailangang laging negatibo ang ating pananaw sa gobyerno. Ang pagiging proud sa sariling bansa ay nagsisimula sa pagkakaroon ng mga ganitong “wins” na maaari nating ipagmalaki sa ating mga dayuhang kaibigan at sa social media. Ang pagbabago ng mindset mula sa pagiging “victim” ng utang patungo sa pagiging “investor” ng sariling yaman ay isang napakalaking shift na magpapabago sa kinabukasan ng ating mga kabataan.

Bilang pagtatapos, ang kwento ng tagumpay ni PBBM at ng Pilipinas laban sa hamon ng utang ay isang paalala na walang imposible sa isang bansang nagkakaisa at may matalinong liderato na handang gumawa ng mga mahihirap na desisyon. Ang pagkabigla ng World Bank at ang pananahimik ng mga kritiko ay mga senyales lamang na tayo ay nasa tamang direksyon at wala na tayong balak pang lumingon sa likod. Tayo ay patuloy na maglalakbay patungo sa isang masagana, ligtas, at malayang Pilipinas na hindi na kailangang humingi ng tawad sa pagiging matagumpay dahil ito ay karapatan ng bawat mamamayang Pilipino.

Ano ang masasabi niyo sa napakagandang rebelasyong ito ni Pangulong Bongbong Marcos Jr.? Kayo ba ay bilib din sa naging resulta ng Maharlika Investment Fund at sa paglobo ng ating kaban ng bayan nang hindi na umaasa sa utang? Huwag kalimutang i-share ang artikulong ito para malaman ng lahat ang tunay na kaganapan at mag-iwan ng inyong mga komento sa ibaba para mapag-usapan natin ang tagumpay ng ating bansa! Suportahan natin ang ating gobyerno at patuloy tayong manalig para sa isang mas magandang kinabukasan para sa ating lahat dahil ang “Bagong Pilipinas” ay para sa iyo, para sa akin, at para sa bawat Pilipino saan man sa mundo!