Isang payapa at tahimik na komunidad sa Isulan, Sultan Kudarat ang biglang nabulabog at nabalot ng labis na pighati dahil sa isang hindi inaasahang pangyayari na tila hinugot sa isang malagim na pelikula. Walang sinuman ang nag-akala na ang isang masayang tahanan ay magiging lunan ng isang madilim na kabanata na mag-iiwan ng malalim na sugat sa puso ng bawat mamamayan sa lugar na iyon.

Ang mga balita ay mabilis na kumalat, na nagpabago sa pananaw ng marami tungkol sa tiwala at katapatan ng mga taong nakapaligid sa atin. Isang ina at ang kanyang munting anghel ang naging biktima ng isang karahasan na mahirap ipaliwanag at mas mahirap tanggapin, lalo na’t ang itinuturong gumawa nito ay ang taong pinakamalapit sa kanilang pamilya.

Sariwa pa sa alaala ng mga kapitbahay ang masayahing disposisyon ni Norelyn Delphine Eribal, isang huwarang ina na kilala sa kanyang sipag at pagmamahal sa kanyang mga anak. Si Norelyn ay hindi lamang isang simpleng maybahay; siya ay isang matatag na babae na buong pusong itinaguyod ang kanyang pamilya habang ang kanyang asawa ay nagsisilbi sa ating bayan.

Kasama ni Norelyn ang kanyang bunsong anak na si Tonton, isang walong taong gulang na batang puno ng pangarap at pag-asa. Si Tonton ay kilala sa kanilang paaralan bilang isang matalinong bata na palaging nangunguna sa klase, isang batang nagnanais na balang araw ay masundan ang yapak ng kanyang amang sundalo upang makapagsilbi rin sa ating bansa.

Ngunit ang lahat ng mga pangarap na ito ay tila naglaho sa isang iglap noong hapon ng January 24, 2022. Isang karaniwang Lunes sana ito para sa mag-ina, ngunit ang tadhana ay may ibang plano na naghatid sa kanila sa isang sitwasyong hindi kailanman gugustuhin ng sinumang magulang o anak na maranasan sa loob ng kanilang sariling bahay.

Nagsimula ang lahat nang ang panganay na anak ni Norelyn ay umuwi mula sa paaralan at laking gulat niya nang matuklasang nakakandado ang kanilang gate. Sa kabila ng paulit-ulit na pagtawag sa kanyang ina, walang sumasagot, bagay na agad nagdulot ng kaba at pag-aalala sa batang lalaki dahil alam niyang hindi ito karaniwang gawi ng kanyang mapagmahal na ina.

Dahil sa matinding takot na may hindi magandang nangyari sa loob, humingi siya ng tulong sa mga kamag-anak at kapitbahay upang masilip ang loob ng kanilang bakuran. Doon ay tumambad ang mga bakas na nagpahiwatig ng isang matinding gulo, mga palatandaan na may naganap na hindi kanais-nais sa loob ng kanilang itinuturing na ligtas na kanlungan at tahanan.

Nang sa wakas ay makapasok ang mga awtoridad, isang eksenang nakakadurog ng puso ang sumalubong sa kanila sa loob ng guest room ng bahay. Si Norelyn ay natagpuang wala nang saysay ang katawan, habang ang kanyang bunsong anak na si Tonton ay nasa kabilang silid din, kapwa naging biktima ng isang malupit na kamay na kumuha sa kanilang huling hininga.

Ang buong lalawigan ay tila tumigil sa pag-ikot nang mabalitaan ang karumal-dumal na sinapit ng mag-ina, lalo na’t tadtad ng mga sugat ang kanilang mga katawan. Hindi sukat akalain ng marami na ang pader na itinayo para sa kanilang proteksyon ay naging saksi sa isang trahedya na hindi agad napansin ng mga taong nasa labas ng kanilang bakuran.

Habang nagpapatuloy ang imbestigasyon, unt-unting lumabas ang mga detalye na mas lalong nagpabigat sa nararamdamang sakit ng pamilya Eribal. Ang motibo ay tila pagnanakaw dahil sa mga nawawalang alahas at pera, ngunit may mas malalim na dahilan na unt-unting naungkat habang sinusuri ng mga pulis ang bawat anggulo ng malagim na kaganapang ito sa kanilang sariling tahanan.

Ang mas nakakagulat sa lahat ay nang sumuko ang salarin, na hindi isang estranghero kundi ang matalik na kaibigan ni Norelyn na si Elvie Catalan Frenilla. Si Elvie at Norelyn ay mag-bff simula pa noong high school, isang samahang umabot ng labimpitong taon at puno ng pagtutulungan, tiwala, at mga pangarap na binuo nila sa mahabang panahon.

Sinasabing si Norelyn ay labis ang pagtulong kay Elvie, binigyan pa ito ng matitirhan at tinulungan sa mga pangangailangan sa buhay dahil sa tindi ng kanilang pagkakaibigan. Ngunit sa likod ng mga ngiti at pasasalamat, may nakatago palang inggit at poot sa puso ni Elvie na naging mitsa ng pagkawala ng kanyang itinuturing na kapatid at ng inosenteng anak nito.

Ayon sa mga pahayag, ang dahilan ni Elvie sa paggawa ng trahedyang ito ay ang umano’y paulit-ulit na pag-iinsulto ni Norelyn sa kanya tungkol sa kanyang katayuan sa buhay. Sinasabing napuno si Elvie at doon na nagdilim ang kanyang paningin, dahilan upang puntiryahin ang mag-ina sa isang pagkakataon na sila ay walang kalaban-laban at nag-iisa lamang sa loob.

Ang kwentong ito ay mabilis na nag-viral sa social media, kung saan libu-libong netizens ang nagpahayag ng kanilang galit at pakikiramay sa pamilya Eribal. Marami ang hindi makapaniwala na ang isang tao na tinulungan mo at pinagkatiwalaan ay siya palang magiging dahilan ng iyong masidhing pighati at ang pagtatapos ng iyong mga pangarap sa mundong ito.

Sabi ng isang netizen, “Napaka-traydor naman ng kaibigang iyan, binigyan na nga ng bahay at tulong, iyan pa ang isusukli?” Ang ganitong mga reaksyon ay patunay lamang kung gaano kalalim ang epekto ng trahedyang ito sa damdamin ng mga Pilipino, na labis na pinahahalagahan ang pagkakaibigan at ang relasyon ng bawat isa sa kanilang kapwa tao.

May mga nagpahayag din ng labis na awa para kay Tonton, ang inosenteng bata na nadamay lamang sa hidwaan ng mga matatanda. “Bakit kailangang idamay ang bata? Wala siyang malay sa inggit na nararamdaman ng salarin,” ayon sa isa pang nagkomento sa Facebook, na sumasalamin sa pangkalahatang emosyon ng publiko tungkol sa kawalang-malay ng munting anghel na nawala.

Ang pamilya Eribal, lalo na ang asawa ni Norelyn na isang sundalo, ay naiwang nagluluksa at naghahanap ng katarungan para sa kanilang mga mahal sa buhay. Hindi madali ang mawalan ng asawa at anak sa isang iglap, lalo na’t ang gumawa nito ay taong malapit sa kanila, na tila isang malaking sampal sa kanilang katapatan at pagmamahal.

Ang insidenteng ito ay nagsisilbing babala sa lahat na maging mapanuri sa mga taong ating pinapapasok sa ating mga tahanan at buhay. Bagama’t ang pagtulong ay isang magandang katangian, kailangan pa ring magkaroon ng hangganan at pag-iingat upang hindi tayo mapahamak sa mga taong may nakatagong masamang balak sa likod ng kanilang mga pakikitungo.

Sa gitna ng pighati, ang komunidad ay nagkaisa upang suportahan ang naiwang pamilya, nag-aalay ng mga panalangin at tulong para sa kanilang mabilis na pagbangon. Ang katarungan ay unti-unti nang nakakamit dahil sa pagsuko ng salarin, ngunit ang sugat sa puso ng mga naiwan ay tiyak na mananatili sa loob ng mahabang panahon dahil sa tindi ng trahedyang naganap.

Naging sentro ng usap-usapan ang konsepto ng “inggit” na sumisira sa kahit na anong matibay na relasyon, maging ito man ay magkaibigan o magkamag-anak. Maraming netizens ang nagbahagi ng kanilang sariling mga karanasan tungkol sa mga pekeng kaibigan na tila mga anino na naghihintay lamang ng pagkakataon na makapanakit kapag ikaw ay nasa rurok na ng tagumpay.

Sa bawat paragraph ng kwentong ito, ramdam ang bigat ng emosyon at ang kawalan ng katarungan na nararamdaman ng bawat isa para sa mag-inang Eribal. Ang trahedyang ito sa Isulan ay hindi lamang basta balita, kundi isang aral tungkol sa pagiging mapagmatyag at ang kahalagahan ng pagpili ng mga taong tunay na nagmamahal at nagmamalasakit sa atin.

Ang pagsusuri sa takbo ng buhay ni Elvie bago ang pangyayari ay nagpapakita ng isang madilim na landas na puno ng paghahambing sa sarili at sa tagumpay ng iba. Hindi niya nakita ang mga biyaya na ibinigay sa kanya ni Norelyn bilang tulong, kundi itinuring niya itong isang paraan ng pagpapababa sa kanyang pagkatao, na isang baluktot na pananaw sa buhay.

Marami ang nagtatanong, “Paano mo nagawang saktan ang batang inalagaan mo rin?” Dahil ayon sa mga report, si Elvie ay naging katuwang din sa pag-aalaga sa mga anak ni Norelyn noong sila ay maliliit pa. Ang ganitong uri ng pagtatraydor ay itinuturing na isa sa pinakamasakit na karanasan dahil kasama rito ang pagpunit sa mga alaala ng magkasamang saya.

Sa ngayon, ang salarin ay nasa ilalim na ng batas at nahaharap sa mga kaukulang parusa para sa kanyang mga nagawa, ngunit hindi nito maibabalik ang buhay ng mag-ina. Ang bawat patak ng luha ng pamilya Eribal ay nagsisilbing paalala na ang mundo ay puno ng mga panganib na minsan ay nasa loob mismo ng ating sariling bakuran.

Sa huli, nananatili ang panawagan para sa kapayapaan at hustisya, hindi lamang para sa mag-inang biktima kundi para sa lahat ng mga dumaranas ng katulad na karahasan. Ang kwento ni Norelyn at Tonton ay hindi dapat makalimutan, kundi dapat magsilbing inspirasyon upang mas lalo nating pahalagahan ang ating mga mahal sa buhay at ang tunay na pagkakaibigan.

Nakakalungkot isipin na sa isang iglap, ang labimpitong taon ng samahan ay nauwi sa wala dahil lamang sa isang emosyong hindi nakontrol at pananaw na nabulag ng inggit. Ang bawat Pilipino ay nakikiramay sa pamilya Eribal, at nanalangin na sana ay makamit nila ang tunay na katahimikan at hustisya na nararapat para sa kanilang mga pumanaw na mahal sa buhay.

Ang artikulong ito ay isang paanyaya sa lahat na magmuni-muni at maging mas maingat, habang patuloy nating ipinaglalaban ang kaligtasan ng bawat pamilyang Pilipino sa loob at labas ng kanilang mga tahanan. Huwag nating hayaan na ang inggit ang maghari sa ating mga puso, kundi ang pagmamahalan at tunay na pagmamalasakit sa bawat isa na ating nakakasalamuha.

Kayo, anong masasabi ninyo sa masaklap na sinapit ng mag-inang ito sa kamay ng kanilang pinagkakatiwalaang kaibigan? Nakaranas na ba kayo ng pagtatraydor mula sa isang taong tinuring ninyong kapatid? Ibahagi ang inyong mga saloobin at mag-iwan ng komento sa ibaba upang ating mapag-usapan ang mahalagang isyung ito na tila cancer sa ating lipunan sa kasalukuyang panahon.

Sana ay maging aral ito sa lahat na ang tunay na kayamanan ay hindi nasusukat sa materyal na bagay, kundi sa katapatan ng puso at sa tibay ng relasyon na hindi matitibag ng anumang pagsubok. Manatili tayong ligtas at laging maging mapagmatyag sa ating paligid, dahil hindi natin alam kung kailan kakatok ang panganib sa ating mga pintuan sa gitna ng katahimikan.