Habang papalapit ang inaabangang ICC trial, lalong umiinit ang tensyon sa likod ng mga pader ng pulitika at hustisya. Sa unang tingin, tila maayos at organisado ang paghahanda ng paglilitis, ngunit ayon sa mga bagong pahayag mula sa ilang personalidad, may isang “malaking mali” na umano’y maaaring magbago sa takbo ng buong kaso. Ang mga pangalang Castro, Trillanes, at Cabral ay biglang naging sentro ng kontrobersiya—bawat isa’y may sariling bersyon ng katotohanan.

Unang umugong ang balita nang magbigay ng pahayag si Castro sa isang closed-door forum na kalauna’y may nakapag-record at nag-leak sa social media. Ayon sa kanya, may seryosong pagkukulang sa listahan ng ebidensyang ihaharap sa ICC. “Hindi kumpleto ang larawan,” aniya, “at kung itutuloy ito nang ganito, maaaring mali ang husgang lalabas.” Bagama’t hindi niya binanggit ang detalye, sapat na iyon upang magdulot ng kaba sa publiko.

Hindi nagtagal, sumagot si Trillanes sa pamamagitan ng isang maanghang na pahayag. Ayon sa kanya, may mga taong sinasadya umanong lituhin ang proseso upang iligaw ang atensyon ng ICC. “May mga interes na gustong baguhin ang narrative,” giit niya. Dagdag pa niya, ang ilan sa mga dokumentong tinutukoy ni Castro ay matagal nang na-review, ngunit may mga pahinang bigla raw na nawala sa opisyal na kopya.

Dito na pumasok ang pangalan ni Cabral—isang personalidad na matagal nang tahimik ngunit biglang nagsalita. Sa isang eksklusibong panayam, isiniwalat ni Cabral na may hawak siyang mga rekord na hindi kailanman naisumite sa ICC. Ayon sa kanya, ang mga dokumentong ito ay naglalaman ng mga detalye tungkol sa mga pagpupulong at desisyong maaaring magpabago sa direksyon ng kaso. “Kung lalabas ang buong katotohanan,” sabi ni Cabral, “hindi lang isang kampo ang masasangkot.”

Ang rebelasyong ito ang lalong nagpaigting sa banggaan ng mga panig. May mga sumusuporta kay Castro na naniniwalang siya ang unang nagtangkang magbukas ng isyu, habang ang kampo ni Trillanes ay iginiit na ang mga pahayag ay bahagi ng mas malaking plano upang iligtas ang ilang personalidad. Samantala, si Cabral ay tinuturing ng iba bilang whistleblower, ngunit ng ilan naman bilang isang taong may sariling agenda.

Sa mga kulisap ng kapangyarihan, umuugong ang tanong: sino ang may kontrol sa daloy ng impormasyon? May mga insider na nagsasabing ang ilang testigo ay biglang umatras, habang ang iba naman ay nagbago ng testimonya sa huling minuto. Kung totoo man ito, malinaw na may puwersang gumagalaw sa likod ng entablado.

Habang patuloy ang diskusyon, tahimik namang naghahanda ang ICC. Walang opisyal na pahayag hinggil sa mga alegasyon, ngunit ayon sa mga eksperto, sapat na ang mga ganitong ingay upang magdulot ng rebyu o pagkaantala sa proseso. “Kahit isang maliit na butas sa ebidensya ay maaaring pagmulan ng malaking problema,” ayon sa isang legal analyst.

Sa kabila ng lahat, ang publiko ang nananatiling pinakamalaking biktima ng kalituhan. Sa social media, hati ang opinyon: may naniniwalang may itinatagong katotohanan, habang ang iba ay nananatiling mapagduda. Ang tanging malinaw sa ngayon ay ang katotohanang hindi na simple ang ICC trial na ito—ito’y naging larangan ng banggaan ng mga rebelasyon at akusasyon.

Sa huli, ang tanong ay hindi na lamang kung sino ang tama o mali, kundi kung lalabas pa ba ang buong katotohanan bago tuluyang magsimula ang paglilitis. Habang patuloy ang ingay nina Castro at Trillanes, at habang hawak ni Cabral ang mga dokumentong maaaring magpabago ng lahat, ang bansa ay naghihintay—humihinga nang malalim—para sa susunod na pagsabog ng rebelasyon na maaaring yumanig sa buong sistema.