Sa pagdaan ng mga taon, hindi nawawala ang mga bulong at usapan tungkol sa mga propesiya—lalo na kapag may nangyayaring kakaiba sa bansa. Ngunit nitong mga nakaraang buwan, isang teorya ang muling lumutang sa social media, na nagsasabing ang Pilipinas, at si Pangulong Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr. (PBBM), ay bahagi ng matandang propesiya sa aklat ni Daniel at sa Revelation. Marami ang napaisip, marami rin ang natawa—pero mas marami ang natakot sa mga koneksyon na tila hindi maipaliwanag.

Ayon sa mga tagasuri ng propesiya, may mga pangyayaring nagaganap ngayon sa Pilipinas na kahawig ng mga tanda sa Biblia. Sa aklat ni Daniel, binanggit ang mga kaharian na babangon at babagsak, mga lider na lilitaw sa panahon ng kaguluhan, at isang bansang magiging tagapagdala ng “liwanag” bago ang malaking pagbabago.

Sa unang tingin, tila malabo itong maiugnay sa Pilipinas—ngunit nang masusing sinuri ng ilang “Bible decoders,” nagulat silang makita ang mga detalye.

Isang kilalang mangangaral ang naglabas ng video na nagsasabing “ang bansa sa silangan na may tatlong bituin sa watawat ay magiging instrumento sa paghahayag ng katotohanan.” Marami ang nag-ugnay nito sa bandila ng Pilipinas, na may tatlong bituin at araw—at ayon sa ilan, ito raw ay simbolo ng pag-asa, liwanag, at pagbabago.

Ngunit hindi doon nagtapos ang usapan. Lumabas ang isang lumang dokumento mula sa 1980s kung saan ang yumaong Ferdinand Marcos Sr. ay umano’y may mga koneksyon sa mga propetikong pahayag tungkol sa “bagong umaga ng Asya.” At ngayon, sa muling pag-upo ng anak niya bilang pangulo, maraming naniniwala na ang siklo ng propesiya ay muling umiikot.

Sa Aklat ng Revelation, binabanggit ang mga “hari ng lupa” at ang “bansang tatayo sa gitna ng dilim upang magdala ng kaliwanagan.” Isa sa mga interpretasyon ng mga iskolar ay maaaring tumukoy ito sa isang maliit ngunit matatag na bansa sa rehiyon ng Pasipiko—isang bansang tila walang kakayahan noon, ngunit ngayon ay nagiging sentro ng atensyon. Ang ilan ay naniniwalang ito ang Pilipinas.

May mga larawan at video na kumalat sa internet na nagpapakita ng mga kakaibang pangyayari—mula sa mga hindi maipaliwanag na liwanag sa langit, hanggang sa mga patungkol kay PBBM na tinatawag ng ilan na “ang lider na muling bumangon.” Sa isang viral post, sinabi ng isang netizen:

“Lahat ng sinabi ni Daniel tungkol sa panahon ng ‘ikalawang pagbabalik’ ay nakikita ko ngayon sa paligid natin. Ang mga giyera, taggutom, at pandaraya—lahat nangyayari na. Pero ang pinaka-kakaiba, bakit tila laging sentro ng balita ang Pilipinas?”

May mga eksperto sa teolohiya na nagsasabing dapat mag-ingat sa labis na interpretasyon ng mga propesiya, ngunit kahit sila ay aminadong nakapagtataka ang ilang pagkakatulad. Ang iba naman ay nagsasabing ito ay “divine coincidence,” habang ang ilan ay kumbinsidong may mas malalim na dahilan.

Noong nakaraang linggo, may kumalat na video kung saan isang pari mula sa Mindanao ang nagsabing:

“Ang Pilipinas ay maaaring maging bagong Jerusalem ng Silangan, kung saan sisibol muli ang pag-asa bago ang huling panahon.”

Dahil dito, nagkaroon ng mainit na talakayan sa buong bansa. Ang ilan ay natuwa, ang iba nama’y kinilabutan. Sa mga komento sa social media, makikita ang mga taong naghahalo ang takot at pananampalataya:

“Kung totoo ‘to, ibig sabihin malapit na talaga ang pagbabago.”
“PBBM, may misyon ka pala na mas malaki kaysa sa politika.”

Ang ilan sa mga tagasuri ng propesiya ay nagsimulang maghanap ng koneksyon sa mga simbolo ng Marcos—ang kulay ginto, ang araw, at ang konsepto ng “bagong lipunan.” Sa Biblia, madalas na ginagamit ang ginto bilang simbolo ng kabanalan at paghahari. Ang “bagong lipunan” naman ay ikinukumpara ng iba sa “bagong langit at bagong lupa” na binanggit sa Revelation 21:1.

Ngunit may babala rin ang mga lider ng simbahan: “Huwag basta maniniwala sa mga interpretasyon na walang batayan. Ang tanging totoo ay ang pag-ibig ng Diyos at ang panawagan sa bawat isa na magbago.” Sa kabila nito, hindi maitatanggi na patuloy na dumarami ang mga naniniwalang may koneksyon nga ang kasalukuyang administrasyon sa matandang propesiya.

Sa mga komunidad online, patuloy ang mga debate. Ang ilan ay gumagawa ng sariling pagsusuri, binabasa muli ang mga aklat ng Daniel at Revelation, at hinahanap ang bawat simbolo na maaaring tumukoy sa bansa. May mga vloggers pa nga na gumawa ng serye tungkol dito—pinamagatang “Pinas sa Propesiya”—na umabot na sa milyun-milyong views.

Habang lumalalim ang usapan, isang tanong ang bumabalot sa isipan ng marami: “Totoo kaya na ang Pilipinas ay may espesyal na papel sa pagtatapos ng panahon?”

Kung titingnan ang kasaysayan, ilang beses nang napatunayan na sa gitna ng kaguluhan, lagi’t laging bumabangon ang bansa. Marahil ito ang tinutukoy ng propesiya—hindi bilang tanda ng wakas, kundi bilang paalala ng pananampalataya, katatagan, at pag-asa.

Ngunit para sa iba, may mas malalim pa itong kahulugan. Sa bawat krisis, sa bawat pangako ng lider, at sa bawat panibagong umaga—tila may lihim na mensahe ang kasaysayan: na ang Pilipinas ay may misyon, at ang mga Pilipino ay may tungkuling gampanan bago tuluyang magbago ang mundo.

At sa huling bahagi ng Revelation, may isang linya na muling pinapaalala ng mga mangangaral sa mga naniniwala:

“Mapalad ang mga nagbabantay, sapagkat hindi sila magugulat sa pagdating ng Panginoon.”

Ang tanong ngayon: handa na ba ang Pilipinas sa propesiya?